چگونه با Monero یک VPS بخریم

چرا به‌طور خاص Monero

Monero تنها بستر پرداخت پرکاربردی است که در آن حریم خصوصی پیش‌فرض است، نه یک گزینهٔ انتخابی. امضاهای حلقه‌ای پنهان می‌کنند کدام خروجی خرج می‌شود، آدرس‌های مخفی گیرنده را پنهان می‌کنند و RingCT مبلغ را پنهان می‌کند. هیچ‌چیز دربارهٔ یک پرداخت Monero منتشر نمی‌شود تا تحلیل‌گران بعداً آن را ترسیم کنند.

در مقابل Bitcoin: هر تراکنش یک رکورد عمومی دائمی است. شرکت‌های تحلیل زنجیره آدرس‌ها را خوشه‌بندی می‌کنند، آن‌ها را با دادهٔ KYC صرافی برچسب می‌زنند و گراف حاصل را می‌فروشند. این موضوع برای هاستینگ بیش از یک خرید یک‌باره اهمیت دارد، چون قبض‌های سرور تکرار می‌شوند — و یک پرداخت تکرارشونده به همان فروشنده دقیقاً همان الگویی است که یک زنجیرهٔ شفاف بهتر از همه افشا می‌کند. یک پرداخت Bitcoin یک نقطه‌داده است؛ دوازده پرداخت ماهانه یک امضا هستند.

یک سود قابلیت‌جایگزینی هم وجود دارد. سکه‌های شفاف تاریخچه پیدا می‌کنند — خروجی‌هایی که به یک آدرس تحریم‌شده یا یک میکسر پرچم‌خورده برخورد کرده‌اند، گاهی سال‌ها بعد، توسط صرافی‌ها و پردازشگرها آلوده تلقی می‌شوند. Monero هیچ تاریخچهٔ خواندنی‌ای برای آلوده‌شدن ندارد، پس هر سکه مانند هر سکهٔ دیگر خرج می‌شود. برای پرداختی که شاید بخواهید فصل بعد دوباره شارژش کنید، آن قابلیت پیش‌بینی به‌اندازهٔ خود حریم خصوصی ارزش دارد.

به همین دلیل XMR در اینجا درجه‌یک است: در صفحهٔ شارژ کنار BTC اول از همه فهرست شده، در میان 17 ارز دیجیتالی که می‌پذیریم. اگر چیز دیگری در اختیار دارید، راهنمای نردبان حریم خصوصی توضیح می‌دهد هر بستر چه چیزی را نشت می‌دهد و چرا تبدیل به Monero پیش از پرداخت معمولاً ارزش گام اضافی را دارد.

یک کیف‌پول و یک نود انتخاب کنید

از کیف‌پولی استفاده کنید که بتوانید فایل‌های اجرایی‌اش را تأیید کنید. کیف‌پول‌های مرجع GUI و CLI از getmonero.org انتخاب محافظه‌کارانه هستند؛ Feather یک کیف‌پول دسکتاپ سبک‌تر با پیش‌فرض‌های منطقی Tor و انتخاب نود داخلی است. کیف‌پول‌های موبایل برای پول‌خرد کار می‌کنند، اما برای مبالغی که از دست‌دادنشان برایتان مهم است، یک کیف‌پول دسکتاپ را ترجیح دهید که امضایش را پیش از اولین اجرا واقعاً در برابر کلید امضای منتشرشده بررسی کرده‌اید — تعویض‌های زنجیرهٔ تأمین در دانلودهای کیف‌پول یک حملهٔ واقعی و تکرارشونده است.

هر کیف‌پولی به یک نود نیاز دارد تا با آن صحبت کند و این انتخاب بیش از آنچه مبتدی‌ها تصور می‌کنند اهمیت دارد. اجرای نود خودتان — یک نود هرس‌شده مشکلی ندارد و به کسری از دیسک زنجیرهٔ کامل نیاز دارد — قوی‌ترین گزینه است: هیچ شخص ثالثی نمی‌فهمد کیف‌پول شما به کدام تراکنش‌ها اهمیت می‌دهد، چه زمانی آنلاین هستید یا چه چیزی را دوباره اسکن می‌کنید. اگر به‌جایش از یک نود راه دور استفاده کنید، اپراتور آن آدرس IP شما و کوئری‌های کیف‌پولتان را می‌بیند؛ یک نود خصمانه می‌تواند نمای تضعیف‌شده‌ای از شبکه هم به شما بدهد. نودی را انتخاب کنید که دلیلی برای اعتماد به آن دارید و به‌هرحال اتصال را از طریق Tor مسیریابی کنید تا اپراتور دست‌کم نتواند شما را از نظر جغرافیایی مکان‌یابی کند.

تهیهٔ XMR بدون حساب صرافی

به‌دست‌آوردن Monero بدون احراز هویت آسان‌تر از چیزی است که بیشتر مردم تصور می‌کنند، و گزینه‌ها به‌جای کاهش، در حال پختگی هستند:

• سرویس‌های تبادل بدون KYC طی چند دقیقه و بر اساس نرخ‌های اعلام‌شده، BTC، استیبل‌کوین‌ها یا سکه‌های دیگر را به XMR تبدیل می‌کنند. نه حسابی، نه مدرکی — شما سکه A را می‌فرستید و سکه B را در آدرس خود دریافت می‌کنید.
• بسترهای همتا‌به‌همتا مانند Haveno و Bisq خریداران و فروشندگان را مستقیماً به هم می‌رسانند، با امانت‌داری چندامضایی تسویه می‌کنند و مسیرهای پرداخت فیات را پشتیبانی می‌کنند. کندتر از یک تبادل، اما در هیچ لحظه‌ای واسطه‌ای در میان نیست.
• استخراج همچنان نقطه ورودِ بدونِ طرفِ مقابل است: RandomX از طراحی برای CPU سازگار است، بنابراین سخت‌افزار معمولی سکه‌هایی کوچک اما به‌راستی پاک تولید می‌کند.

اگر یک صرافی KYC واقعاً تنها نقطه ورود عملی شما است، آگاهانه از آن استفاده کنید: بخرید، به کیف‌پول خودتان برداشت کنید، و بپذیرید که صرافی می‌داند شما Monero خریده‌اید و چه مقدار. امضاهای حلقه‌ای مانع از آن می‌شوند که آنچه بعد از آن با سکه‌ها انجام می‌دهید را دنبال کند — که دقیقاً همان ویژگی‌ای است که Bitcoin فاقد آن است، و دلیلی است که چرا برچسبِ به‌دست‌آوردن در اینجا بسیار کم‌اهمیت‌تر از یک زنجیره شفاف است.

بهداشت کیف‌پول و مسئله churning

چند عادت بیشترِ سطح حمله را پوشش می‌دهند:

• یک کیف‌پول اختصاصی (یا دست‌کم یک حساب اختصاصی درون آن) برای هزینه‌های زیرساخت نگه دارید، جدا از پس‌انداز.
• هنگام دریافت برای هر طرفِ مقابل از یک زیرآدرس تازه استفاده کنید، و کاراکترهای ابتدا و انتهای هر آدرسی را که می‌چسبانید بررسی کنید — بدافزارهای جایگزین‌کننده کلیپ‌بورد به‌طور خاص کاربران رمزارز را هدف قرار می‌دهند.
• اگر به یک گره از راه دور وابسته هستید، کیف‌پول را از طریق Tor به آن متصل کنید، مثلاً monero-wallet-cli --proxy 127.0.0.1:9050 --daemon-address yournode.onion:18081.

درباره churning — فرستادن وجوه به خودتان برای تضعیف پیوندهای اکتشافی: با RingCT که سال‌هاست فعال است، پروتکل از پیش مبالغ را پنهان می‌کند و در هر خرج طعمه می‌گذارد، بنابراین برای استفاده معمول، سود آن ناچیز است. جایی که هنوز ارزش خود را دارد درست بعد از یک خریدِ KYC است، تا میان برداشتِ برچسب‌خورده و خرج فاصله بیندازد. یک یا دو انتقال به خود با تأخیرهای نامنظم کافی است؛ یک آیینِ خشکِ ده‌مرحله‌ایِ زمان‌بندی‌شده، اثرانگشتِ زمانیِ خودش را می‌سازد. کورکورانه از آن تقلید نکنید.

تسویه‌حساب اینجا چگونه کار می‌کند: موجودی، نه فاکتور

ServPrivacy سرورها را جداگانه فاکتور نمی‌کند. شما یک حساب می‌سازید — یک نام مستعار (هر اسم مستعاری) و یک رمز عبور کل فرم است، هیچ فیلد ایمیلی وجود ندارد — و هشت کد بازیابیِ یک‌بارمصرف به شما داده می‌شود. آن‌ها را آفلاین ذخیره کنید؛ تنها راهِ بازگشت به حساب در صورت گم‌شدنِ رمز عبور همان‌هاست.

سپس یک موجودی پیش‌پرداختِ دلاری را با رمزارز شارژ می‌کنید، بین $30.00 و $5,000.00 در هر شارژ. XMR را انتخاب کنید و فاکتور یک آدرس واریز، مقدار دقیق XMR و یک شمارش معکوس را نشان می‌دهد. پس از تأییدهای شبکه، موجودی واریز می‌شود؛ شارژهای بزرگ‌تر بر اساس نردبانِ منتشرشده اعتبارِ پاداش می‌گیرند (برای جدول زمانی به پرسش‌های متداول مراجعه کنید).

از آن نقطه به بعد، سرورها با کسر از موجودی پرداخت می‌شوند. خرید یک VPS، افزودن یک IP، تمدید برای شش ماه — هیچ‌کدام یک رویداد جدید روی زنجیره ایجاد نمی‌کند. یک تراکنش Monero می‌تواند یک سال زیرساخت را تأمین کند، که کلِ استدلالِ حریم خصوصیِ این مدل است؛ راهنمای صورتحساب آن را به‌تفصیل توضیح می‌دهد.

پرداخت را درست ارسال کنید

فاکتور دقیقاً مقدار نشان‌داده‌شده را انتظار دارد، با کارمزد شبکه‌ای که علاوه بر آن پرداخت می‌شود — در monero-wallet-cli این صرفاً transfer ADDRESS AMOUNT است، چون کارمزدها از موجودی باقی‌مانده شما کسر می‌شوند، نه از انتقال. اولویت کارمزدِ پیش‌فرض به‌خوبی تأیید می‌شود؛ نیازی به پرداخت برای اولویت نیست مگر اینکه شبکه به‌طور غیرعادی شلوغ باشد.

دو اشتباه بخش عمده‌ای از تیکت‌های پشتیبانی را تشکیل می‌دهند. اول، پرداخت مستقیم از یک صرافی: برداشت‌های صرافی دسته‌ای هستند، می‌توانند دیر یا به‌شکل‌های عجیب برسند، و پرداخت را با زمان‌بندیِ برداشتِ هویتِ احرازشده شما مهر می‌زنند. اول به کیف‌پول خودتان برداشت کنید، سپس از آنجا پرداخت کنید. دوم، رقابت با شمارش معکوس: اگر زمان‌سنج تقریباً تمام شده است، فاکتور را از صفحه پرداخت بازنشانی کنید و به‌جای قمار روی انتشار، در برابر فاکتور تازه ارسال کنید.

اگر باز هم چیزی به‌هم خورد — تراکنشی که درست بعد از انقضا منتشر شده، مقداری که اشتباه تایپ شده — از پنل یک تیکت با شناسه تراکنش باز کنید. پرداخت‌هایی که از تطبیق خودکار جا می‌مانند به‌صورت دستی تسویه می‌شوند.

پس از واریز: مستقر کنید و پاک بمانید

با موجودی روی حساب، یک پلن را در صفحه VPS انتخاب کنید، یکی از 6 حوزه قضایی، یک ایمیج OS و یک دوره را برگزینید، و از موجودی پرداخت کنید. نمونه حدود 15 min آنلاین می‌شود، با اعتبارنامه‌های root که به پنل شما تحویل داده می‌شوند.

اولین ورود لحظه‌ای است که همه‌چیز را قفل کنید: با ssh-keygen -t ed25519 یک کلید بسازید، آن را نصب کنید، و احراز هویت با رمز عبور را در sshd_config غیرفعال کنید. در سمت حساب، TOTP را فعال کنید و مطمئن شوید کدهای بازیابی شما جایی آفلاین ذخیره شده‌اند.

آنچه پس از آن درباره شما نگه می‌داریم کوتاه است و در صفحه سیاست بدون KYC فهرست شده است: نام مستعار، یک هشِ رمز عبورِ argon2id، موجودی و دفترِ آن، مشخصاتِ سفارش، و لاگ‌های دسترسی که در ۱۴ روز چرخش می‌یابند. اگر به‌طور پیوسته از طریق Tor یا یک VPN به پنل می‌رسید، حتی آن لاگ‌ها هم چیز ارزشمندی در خود ندارند.

گام‌به‌گام

1. 01

   یک کیف‌پول Monero نصب کنید

   کیف‌پول رسمی GUI/CLI یا Feather را دانلود کنید، امضای باینری را در برابر کلید امضای منتشرشده تأیید کنید، و یا گره هرس‌شده خودتان را همگام‌سازی کنید یا کیف‌پول را از طریق Tor به یک گره از راه دور متصل کنید.

2. 02

   XMR را بدون KYC به‌دست آورید

   از یک سرویس تبادل بدون KYC، یک بستر همتا‌به‌همتا مانند Haveno یا Bisq، یا استخراج استفاده کنید. اگر مجبورید روی یک صرافی KYC بخرید، پیش از انجام هر کار دیگری به کیف‌پول خودتان برداشت کنید.

3. 03

   یک نام مستعار ServPrivacy بسازید

   با هر اسم مستعار و رمز عبوری با بیش از ۱۲ کاراکتر ثبت‌نام کنید — هیچ فیلد ایمیلی وجود ندارد. هشت کد بازیابی را وقتی نمایش داده می‌شوند دانلود کنید؛ آن‌ها دقیقاً یک بار ظاهر می‌شوند.

4. 04

   یک شارژ را آغاز کنید

   در پنل، Top up را باز کنید، مبلغی بین $30.00 و $5,000.00 وارد کنید، و XMR را انتخاب کنید. فاکتور یک آدرس واریز، مقدار دقیق و یک شمارش معکوس را نشان می‌دهد.

5. 05

   مقدار دقیق را ارسال کنید

   از کیف‌پول خودتان پرداخت کنید، نه مستقیماً از یک صرافی. انتهای آدرس را بررسی کنید، مقدار نشان‌داده‌شده را با کارمزد شبکه علاوه بر آن بفرستید، و درون شمارش معکوس بمانید.

6. 06

   منتظر تأییدها بمانید

   صفحه پرداخت به‌تنهایی نظرسنجی می‌کند — نیازی به تازه‌سازی نیست. پس از تأییدهای شبکه، موجودی دلاری واریز می‌شود، به‌علاوه هر پاداشی که شارژ شما واجد آن باشد.

7. 07

   از موجودی مستقر کنید

   یک پلن، حوزه قضایی، OS و دوره را انتخاب کنید، و از موجودی پرداخت کنید. VPS حدود 15 min آنلاین می‌شود؛ به‌عنوان اولین اقدام روی دستگاه، SSH را با احراز هویتِ فقط‌کلید سخت‌گیرانه کنید.